Studiowanie w Unii Europejskiej

Studia stanowią w życiu młodego Europejczyka bardzo ważny okres, gdyż właśnie wówczas, będąc dorosłym, można podejmować samodzielnie decyzje o wyjeździe za granicę, w celu poznania innych kultur i poszerzenia własnych horyzontów.

By Europejczykom studiowało się lepiej, by mieli oni jak największe możliwości wpływania na własne życie, w Europie powstało kilka mechanizmów mających zwiększyć mobilność studenckiej braci.

Od 1999 rozwija się na kontynencie tzw. „System Boloński”. Uczelnie wyższe prowadzące studia w tym systemie dzielą tok nauki na trzy etapy, na których uzyskać można kolejno tytuł licencjata lub inżyniera, magistra a finalnie doktora. Idea systemu bolońskiego sprowadza się do ujednolicenia zasad studiów w krajach, które są zaangażowane w realizację procesu bolońskiego – wprowadzony zostaje system zaliczania osiągnięć studenta (ECTS) oraz uznawania dyplomów.

Kilka słów wyjaśnienia wymaga system zaliczania osiągnięć czyli ECTS. Skrót rozwinąć można jako European Credit Transfer System, czyli, tłumacząc dosłownie, Europejski System Transferu Punktów. Powstał on by studenci, który studiują za granicą i w trakcie ich trwania zmienią kraj, w którym się uczą, mieli zaliczony materiał, który już zdali.

Przykładowo, Polak studiujący w Wielkiej Brytanii może przerwać swoje studia i wrócić do kraju – dzięki ECTS może kontynuować swoją naukę, którą odbywał za granicą a zaliczony już materiał i okres studiów zostanie uznany przez polską uczelnię.

W UE funkcjonuje ponadto program „Life Long Learning” czyli „Uczenie się przez całe życie”. W ramach owego programu realizowanego w latach 2007-2013 promowane są takie aspekty jak mobilność, aktywne obywatelstwo europejskie i dialog międzykulturowy a także nauka wielu języków.

Na poziomie uczelni wyższych funkcjonuje w ramach „Life Long Learning” program szczegółowy Erasmus (http://erasmus.org.pl/) wspierający poszczególne placówki, pracowników naukowych i studentów.

Do góry

Data dodania: 27.09.2008